𝐑𝐞𝐯𝐨𝐥𝐮𝐭𝐢𝐞
Revolutie is er in alle tijden. We zitten er nu heden ten dage ook middenin, mocht het je nog niet opgevallen zijn. Als astrologe luisterde ik graag alle verhalen en lessen aan over onder andere planeet Pluto en sterrenbeeld Waterman. In het begin was het nog moeilijk te bevatten, zoveel informatie tegelijk en dan ook nog duiden. Daarnaast werd ik een soort obsessief toen ik de astrologie eenmaal echt ging ontdekken en begrijpen. Ik mag die twee wel, dacht ik eerlijk gezegd regelmatig.
Waterman heeft een vrije geest en wenst gelijkwaardigheid en houdt erg van ‘out of the box’, dan heb je al een dikke voorsprong bij mij.
.
Pluto is een pittige krachtpatser, maar die laat zich niet besturen. Pluto gaat door lagen die wij niet kunnen waarnemen heen. Ik heb er in het verleden wel mee gestoeid want ook is moest voor mijn Pluto processen netjes mijn hoofd buigen.
Pluto gaat over macht en onmacht, over controle, over de dood en wedergeboorte. Pluto is donker en licht tegelijk, ze noemen deze dwerg ook wel de ‘God’ van de onderwereld. Als je hem eenmaal hebt doorleeft wordt het je grootste kracht. Die wilde ik toch liever dan andersom als mijn kracht bevrienden.
.
Het ligt er maar net aan waar je zelf staat op het moment dat je hem ontmoet. Maar je zult moeten buigen of barsten. Je wint het niet van hem en dat is natuurlijk ook precies de bedoeling. Je mag het leren, leren hoe met onmacht om te gaan, leren jezelf te beheersen, tegen te houden, niet obsessief te worden, geen controle te willen, maar ja, hoor ik je denken, dat is menselijk gezegd; makkelijker gezegd dan uitgevoerd. Pluto leert je heel veel en nu is hij mijn beste vriend heb ik besloten.
.
Nu zijn al die berichten over ‘de files’ van ‘een heel enge meneer en een nog enger eiland’ en zijn mede hooggeplaatste vrienden is letterlijk om te kotsen. Maar het donker stuwt het licht voort zoals men weet. Als er misstanden naar boven komen, is het allesbehalve “gezellig”, maar het is wel noodzakelijk. Maar noodzakelijk betekent niet dat ik alles hoef te consumeren en letterlijk alles moet volgen.
.
Toch, Madame Lenormand die mij altijd fascineerde of de verhalen nu wel of niet kloppen over haar, ik geloof van wel, daar ik ook graag wil geloven dat het zo is. Zei was naast tarotiste en kabbalist ook astrologe. Ze ontwikkelde naar horen zeggen haar eigen kaartlegsysteem en heeft zoals de verhalen gaan de Franse revolutie voorspeld. Pluto was helemaal nog niet bekend, hij werd namelijk pas in 1930. Dus ook Madame Lenormand kende deze kleine krachtpatser helemaal niet. Maar met haar helderziende waarnemingen, astrologie en haar kaartlegmethode kon zij Napoleon toch voorspellen dat er een revolutie aan kwam en zo geschiede.
.
Pluto & Revolutie:
Pluto doet ongeveer 248 jaar over één rondgang om de zon. Pluto zet transformatie in, en staat ook voor dood en wedergeboorte. Als hij schuift, verschuift er iets aan de onderlaag, in de wortels van de wereld in of persoonlijke situatie.
.
De Franse Revolutie barstte los in 1789. Dat was natuurlijk niet zomaar en “ineens”, dat was de uitkomst van een opeenstapeling jarenlange van onderdrukking; geld, honger, ongelijkheid, woede, schaamte, angst. Herkenbaar in anno nu?
En ja: in diezelfde periode zat Pluto historisch gezien in een Waterman-achtig veld, het systeem verloor zijn vanzelfsprekendheid, en het collectief wilde anders. Want nu we Pluto kennen kunnen we dat terugzien met efemeriden.
(*𝘌𝘧𝘦𝘮𝘦𝘳𝘪𝘥𝘦𝘯 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘵𝘢𝘣𝘦𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘱𝘭𝘢𝘯𝘦𝘦𝘵𝘴𝘵𝘢𝘯𝘥𝘦𝘯: 𝘦𝘦𝘯 𝘴𝘰𝘰𝘳𝘵 𝘬𝘢𝘭𝘦𝘯𝘥𝘦𝘳/𝘣𝘰𝘦𝘬 (𝘰𝘧 𝘱𝘥𝘧/𝘸𝘦𝘣𝘴𝘪𝘵𝘦) 𝘸𝘢𝘢𝘳𝘪𝘯 𝘫𝘦 𝘱𝘦𝘳 𝘥𝘢𝘵𝘶𝘮 (𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘢𝘬 𝘱𝘦𝘳 𝘵𝘪𝘫𝘥) 𝘻𝘪𝘦𝘵 𝘸𝘢𝘯𝘯𝘦𝘦𝘳, 𝘩𝘰𝘦 𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘵 𝘸𝘦𝘭𝘬𝘦 𝘱𝘭𝘢𝘯𝘦𝘦𝘵 𝘪𝘯 𝘸𝘦𝘭𝘬𝘦 𝘴𝘵𝘢𝘯𝘥 𝘴𝘵𝘰𝘯𝘥 𝘰𝘧 𝘬𝘰𝘮𝘵 𝘵𝘦 𝘴𝘵𝘢𝘢𝘯)
Revolutie is zelden een romantische vlag in de wind. Het is eerder het moment waarop het oude systeem niet meer kán doen alsof. Pluto trekt het fundament open: macht, schuld, onderdrukking, taboes, geldstromen, loyaliteiten. En Waterman laat zien hoe snel het kan gaan als groepen elkaar vinden, als informatie zich verspreidt, als de “onzichtbare meerderheid” plotseling zichtbaar wordt.
.
Dat is de schok: niet alleen dat het donker bestaat, maar dat het overal doorheen sijpelt en kruipt, ook door de lagen waarvan we dachten dat ze “boven” ons stonden of voor de ‘complotgekkies’ waren en niet bestonden.
Kijk nu eens naar de wereld? Natuurlijk willen we anders, en het is een samenspel van donker en licht, een samenspel van wat wij mensen al langer zien, waarnemen en weten maar machteloos waren. Maar het universum is groter dan onze wil, ook groter dan de wil van machtshebbers. Kijk hoe alles ontmanteld lijkt te worden? Iedereen vindt natuurlijk ook ergens iets van, ik net zo goed. Alleen sluit ik mij zoveel mogelijk af voor die enge nare berichten en onthullingen.
.
Neptunus is nu (weer) in Ram: vanaf 26 januari 2026 staat hij op het begin van een nieuw hoofdstuk.
Neptunus in Ram werkt als een rare paradox: het is spirituele honger met een lucifer erbij. Idealen willen niet meer alleen gevoeld worden, ze willen geleefd, bevochten, uitgesproken. En tegelijk kan Neptunus ook mist geven: heldenverhalen, vijandbeelden, collectieve hypnose, “ik vóél dat het waar is dus het ís waar.” dit is zo’n fase waarin mensen óf wakkerder worden, óf juist harder in fantasie, projectie en waanzin schieten. Hetzelfde vuur met een andere uitkomst.
.
En dan komt Saturnus: 13 februari 2026 gaat Saturnus Ram binnen (en dat is geen poëzie, dat is soberheid). Saturnus in Ram vraagt: ‘oké, als je iets wil veranderen wat ga je doen, wat laat je, waar sta je voor, waar stop je?’
.
Ik weet ook dat het donker aan het licht komt, dat het licht het donker voedt en het donker licht voortstuwt. En met die wetenschap hou ik mij liever bezig, we hebben als collectief namelijk geen invloed op dit proces. Wel alle betrokkenen en gezaghebbers en het is heel goed dat het allemaal boven tafel komt. Het is noodzakelijk en intens verdrietig pijnlijk en traumatiserend, vooral voor de slachtoffers en alle betrokkenen. Ik heb het niet over de daders, maar ook zij zijn onderweg flink in de war geraakt en beschadigde zielen besmeurd met donker, gevangen in een duistere geest die ik persoonlijk ook echt niet wil leren kennen. Zij hebben zelf de deur opengezet omdat ze dachten dat ze dat wel aankonden, de duistere verleidingen niet konden weerstaan en hun andere beweegredenen wil ik niet eens weten, het bevuilt mijn geest.
.
Maar ook als toekijker is het afschuwelijk, kun je nagaan wat zij niet hebben meegemaakt en welke viezigheid en gruwelijke dingen nog meer naar boven gaan komen. Hebben de slachtoffers iets aan mijn mening? Nee natuurlijk niet, wat kan ik wel doen? Eigenlijk niets dan bij mijzelf blijven, net als jij. Ik kan dit, wat ik wel weet toelichten.
.
Er gaan koppen vallen en genoeg ook. Hoe men ook bezig is met afleiden van ‘de zaak’ er is geen weg meer terug. Ik kan bijna niet wachten waar het ons straks naar toe zal brengen als het achter de rug is.
.
Rond 20 – 21 februari 2026 raken Saturnus en Neptunus elkaar in op 0° in Ram: een zeldzaam nulpunt, waarmee het universum wil zeggen: “ideaal en realiteit, kom, we gaan nu samen aan tafel.”
Dit kan voelen als: illusies breken, teleurstelling, woede, rouw. Maar óók als: eindelijk helderheid. Eindelijk consequenties Eindelijk: dingen die te lang zweefden krijgen vorm of ze vallen door de mand.
Als Neptunus de sluier is, is Saturnus de hand die hem wegtrekt. Zacht? Nee. Nodig? Ja!
.
Dus laten we volhouden mensen, volhouden, weten dat er een nieuwe tijd is aangebroken, en dat gaat niet van de een op de nadere dag. We zijn onderweg en zitten er middenin, de revolutie!
Daarnaast wil ik je aanmoedigen je eigen revolutie te zijn! Wat wil jij al heel lang neerzetten, waar droom je van? Wat hield je tegen? Maak gebruik van alles wat jou nu niet meer verder helpt en laat dat los, Pluto helpt je mee. Ga mee in de nieuwe stroom van Neptunus die binnenkort vergezeld wordt door Saturnus in het vuur van Ram, zodat jij een nieuwe vorm kunt vinden voor jouw dromen.
.
En voor die betere wereld is deze revolutie ook nodig. Daarvoor moet eerst alle oneerlijkheid op tafel komen, het moet allemaal aan het licht komen, zodat er schoon schip gemaakt kan worden. Stiekem droom ik van een wereld vol vrede, dat iedereen nu eens bij zinnen komt en het hogere goed wil gaan dienen. Dat we elkaar warm en behulpzaam kunnen corrigeren, helpen, bijstaan. Gewoon vrede, naast elkaar, een mooie schone wereld waar niemand honger heeft, waar vrouwen veilig over straat kunnen, waar geen armoede is. Maar dan is er geen balans tussen donker en licht, dan zijn er geen tegenkrachten en het is misschien meisjesachtig naïef van mij dat te dromen. Maar ik doe het lekker toch!
.
Misschien is mijn droom niet naïef, maar prematuur. Misschien is vrede niet de afwezigheid van donker, maar de aanwezigheid van grenzen, verantwoordelijkheid, menselijkheid en medemenselijkheid, juist terwijl ook het donker zichtbaar is.
En als dit een revolutie is, dan begint die niet alleen “daarboven”. Dan begint die ook hier: in wat ik nog wil voeden, in wat ik niet meer wil meedragen, en in de keuze om niet te verharden terwijl alles beweegt.
.
En’ Zo boven, zo beneden’ Onze Vader (onze geest, onze gedachten) die in de hemelen zijt, u wil zal geschiede… Denk er maar eens over na, en wie weet gaat er een kwartje vallen dat alles begint met een zaadje, jouw gedachten…Jouw gedachten worden daden, en wat wil jij zaaien en met welke daden wil jij jouw wereld heroveren? Wat kun jij doen voor jezelf en de wereld en je medemens?
.
Vrede begint met en in onszelf….
.
Amen
